به مدارس روی آوردند؛ معلّمان پرورشی را تحت پرورش گرفتند تا كه شاید به كودكان در آویزند و به نحوی تحقیرشان كنند؛ توهینشان نمایند؛ اشكشان را در آورند؛ زانویشان را به لرزه در آورند؛ نتیجه نگرفتند؛ احدی دست ازعقیده‌اش بر نداشت؛

نمی‌دانم بعد از مردگان، دیگر سراغ چه كسانی خواهند رفت؛ مرا به خاطر می‌آید زمانی استادی می‌گفت بعضی گمان می‌كنند دین عبارت از ساختمان است؛ ساختمان را خراب می‌كنند تصوّر می‌كنند دین خراب شد؛ گروهی فكر می‌كنند دین عبارت از كتاب است؛ كتابها را می‌برند و می‌سوزانند یا خمیر كرده به مصارف دیگر می‌رسانند؛ تصوّر می‌كنند دین خراب شد؛ بعضی‌ها تصوّر می‌كنند دین عبارت از انسان است؛ پس انسان را می‌كشند، در بند می‌كنند، آواره می‌كنند؛ تصوّر می‌كنند دین خراب شد؛ كجاست آن استاد كه بیاید و ببیند كه بعضی‌ها هم تصوّر می‌كنند دین عبارت از گروهی مُردگانند كه در قبرستانی به خواب رفته‌اند؛ پس باید قبرها را خراب كرد و جسدها را زیر و رو نمود و سنگ قبور را شكست و غسّال‌خانه را از بنیاد بیرون آورد و به جای آن گودالی باقی گذاشت؛ شاید تصوّر می‌رود با این كار دین خراب می‌شود!

 آیا اینها نشانهء عجز و زبونی نیست؟  اگر نیست، شما بگویید نشانهء چیست؟ ""

به این آخر مقاله که رسیدم مو به تنم سیخ شد. عرق شرم روی پیشانیم نشست. تصور کردم که اگر من هم کسی از دوستان یا اقوام در این قبرستان داشتم و جالا این حال و روزی بود که بر سر مزارش آمده بود. خودم توی جواب خودم موندم. آن خدا بیامرز که رفته. جسمش پیش ما امانت خاک شده. حالا چه توجیحی برای این خرابکاری میشه پیدا کرد؟ شاید توجیحمان زنده ها رو راضی کنه ولی آیا روح اون مرده ها رو راضی کرده؟؟